پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 18 102 2021 11 22 Explaining the Similarity of the Work of Art with the Universe through Theosophical Criticism تبیین مفهوم همانندی اثر هنری با جهان هستی براساس نقد حکمی 13 24 131262 10.22034/bagh.2021.268864.4771 FA جواد آقاجانی کشتلی پژوهشگر دکتری پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. 0000-0002-2365-220X حبیب الله صادقی استادیار، دانشکدۀ هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. مهدی پوررضائیان استادیار، دانشکدۀ هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. Journal Article 2021 01 18 Problem statement: Theosophical criticism has been developed from the Iranian thinker's and sages' opinions. There are scattered discussions and rules about art and the artist in the views of Iranian thinkers and philosophers. The theosophical criticism is criticizing artworks by these criteria; extracted rules and regulations from ancient Iranian mystical philosophical wise sources. The lack of written sources on art criticism using the views of Iranian sages and mystics highlights the need for this research. In this research, two questions have been answered: First, what is the concept of imitation of an artwork expressed from the real world based on theosophical criticism? How is the similarity of artwork with the eternal world expressed through the lens of theosophical criticism? Research objective: This study attempts to present Iranian scholars' views in art and art criticism on the issue of compatibility and similarity of work with the world. This article deals specifically with the similarities between a work of art and the universe (whether modeled on natural resources or the eternal universe.). Research method: In terms of purpose, this study is a kind of basic theoretical research and in terms of nature, it is a qualitative study using content analysis.The method of data collection in this study is bibliographic. The sample of this study is the poetic works of Iranian mystics and sages, which belong to the post-Islamic period from the texts of the fifth to ninth centuries AH.Due to the multiplicity of mystical wise sources, five divans of poetic texts were selected as a sample through the purposive sampling method. Conclusion: The results of the research have shown that the closer the work of art is to the source of nature or the more it is in harmony with the world of creation, the more beautiful, ideal, and better it is.The more an artist can align his work with the real world using the example of the universe, the more artistic he is.The artist must be a man of humor and imitation. He must have the power to draw and illustrate the real and strange world. بیان مسئله: نقد حکمی هنر، برخاسته از آرای اندیشمندان و حکیمان ایرانی است. در آرای حکیمان و فیلسوفان ایران به صورت پراکنده، مباحث و قواعدی دربارة هنر و هنرمندی وجود دارد. نقد حکمی هنر برآن است تا با استفاده از این معیارها، قواعد و قوانین حاکم مستخرج از منابع کهن حکمی، عرفانی و فلسفی ایران، به نقد آثار هنری بپردازد. کمبود منابع مدون دربارة نقد هنری با استفاده از آرای حکما و عرفای ایران، ضرورت انجام این پژوهش را مشخص می‌کند. در این پژوهش به دو پرسش پاسخ داده شده است: یکم، براساس نقد حکمی، مفهوم همانندی اثر با عالم سرمدی چگونه بیان شده است؟ و دوم، بر اساس نقد حکمی، مفهوم تقلید اثر هنری از جهان واقع چگونه بیان شده است؟ هدف پژوهش: هدف از نوشتن این مقاله، دست‌یابی به آرای حکمای ایران در زمینة هنر و نقد هنری و به طور خاص در مورد مبحث تطابق و همانندی اثر با جهان هستی است. در این مقاله به طور خاص به مباحث همانندی اثر هنری با جهان هستی (چه الگوبرداری از منابع موجود در طبیعت و چه عالم سرمدی) پرداخته شده است. روش پژوهش: این مقاله از نظر هدف، بنیادی - نظری است. از نظر ماهیت در زمرة تحقیقات تحلیل محتوای کیفی به شمار می‌آید. روش گردآوری اطلاعات، صرفاً کتابخانه‌ای است. جامعة پژوهش، آثار منظوم عرفا و حکمای ایران متعلق به پس از اسلام و از میان متون قرون پنجم تا نهم هجری است. به دلیل تعدد و تکثر در منابع حکمی و عرفانی، تعداد پنج دیوان از متون منظوم به عنوان نمونه و براساس روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند. نتیجه‌‌گیری: نتایج حاصل از پژوهش نشان داده است، اثر هنری هرچه به منبع طبیعت نزدیک باشد، یا به عبارتی با جهان خلقت تطابق بیشتری داشته باشد، زیباتر، ایده‌آل‌تر و بهتر است. هرچه هنرمند بتواند با الگوگرفتن از جهان خلقت اثر خود را مطابق با جهان واقع بسازد، هنرمندتر است. هنرمند باید اهل محاکات و تقلید باشد. او باید قدرت ترسیم و مصورکردن جهان واقع و طبیعت را داشته باشد.

https://bagh-sj.com/article_131262_ae78c9eed78123922593a3adfbafb94d.pdf