پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 112 2022 09 23 Insight as Problem-Solving in Architectural Designs: A Case Study درون-نگری به عنوان حل مسئله در مسائل طراحی معماری (یک بررسی موردی) 35 52 153539 10.22034/bagh.2022.270616.4808 FA سعید ایزدی دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. احمد میرزا کوچک خوشنویس گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، گروه بناها، پژوهشکده ابنیه 0000-0002-9555-7893 مهسا دلشاد سیاهکلی استادیار، مرکز تحقیقات مطالعات بافتهای تاریخی، گروه معماری، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. Journal Article 2021 02 18 <strong>Problem statement:</strong> In the agreed-upon model of Wallas (1926), The Art of Thought, the third stage is illumination, which has remained a problem for design thinking. Without the ability to understand problem solving and illumination now, design thinking cannot be understood. Due to the instantaneity of this illumination and the nature of general illumination, it is impossible to provide a proper understanding of it.<br />Many different methods have been developed to negate the designer’s direct confrontation with the problem and refer it to previous instructions. This means that a direct understanding of the design situation is not possible. However, there is evidence that suggests a direct understanding of the design problem. The questions of the present study are as follows: Is it possible to have a direct understanding of the design situation? If so, what is the mechanism? What does it have to do with productive thinking? What effect could it have on architectural education?<br /><strong>Research objective:</strong> The present study aims to examine the immediate and direct understanding of the design problem through practical observations of architectural design.<br /><strong>Research method: </strong>The present study is qualitative. To collect the data, the thinking aloud technique was used. This technique has long been used in the study of thinking. For this purpose, in-depth interviews were carried out with architectural design students. The data were analyzed using a modified version of Goldschmidt’s (1991) method. In addition, library sources were used.<br /><strong>Conclusion:</strong> The present study introduces a three-stage model of insight. The designer first notices the inherent gaps in the design problem. These gaps have signs of structural connections within them, and understanding these connections leads to the restructuration of the design problem. These stages can be linked in a sequential cycle. The insight model shows that the designer can directly understand the above steps. بیان مسئله: در الگوی مورد توافق والاس از هنر اندیشیدن، مرحلة سوم، روشن‌شدگی است که همچنان به عنوان مسئله‌ای برای تفکر طراحانه باقی مانده است. بدون توان درک حل مسئله و روشن‌شدن آن در لحظه، فهمی از تفکر طراحانه ممکن نمی‌شود. به دلیل درلحظه‌بودن این روشن‌شدن و خصلت روشن‌شدن کلی، ارائة درکی متناسب از آن ناممکن مانده است. اغلب روش‌های گوناگونی در نفی رویارویی مستقیم طراح با مسئله و ارجاع آن به آموزش‌های قبلی شکل گرفته‌اند. این بدان معناست که فهم بی‌واسطه از موقعیت طراحی امکان‌پذیر نیست. اما شواهدی در دست است که نشان‌دهندة فهم بی‌واسطه از مسئلة طراحی است. پرسش‌های تحقیق حاضربدین شرح هستند: آیا به واقع فهم بی‌واسطه از موقعیت طراحی امکان‌پذیر است؟ در صورت مثبت‌بودن، سازوکار آن چیست؟ چه نسبتی با تفکر مولد دارد؟ چه تأثیری بر آموزش معماری می‌تواند داشته باشد؟<br />هدف پژوهش: تحقیق حاضر درصدد آن است تا با مشاهدة عملی طراحی معماری، فهم درلحظه و بی‌واسطه از مسئلة طراحی را مورد واکاوی قرار دهد.<br />روش تحقیق: تحقیق حاضر از نوع کیفی است. برای گردآوری اطلاعات، از تکنیکی استفاده شده است که سابقة دیرینه‌ای در تحقیقات روانشناسی تفکر و به تبع آن طراحی‌پژوهی دارد؛ تکنیک فکرکردن با صدای بلند (Think aloud). در این تکنیک از مصاحبه‌های عمیق با دانشجویان طراحی معماری بهره برده شده و تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از صورت تغییر‌یافته‌ای از روش گلداشمیت است. جهت تکمیل مباحث از منابع کتابخانه‌ای استفاده شده است.<br />نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر الگوی سه‌مرحله‌ای درون-نگری را معرفی می‌کند. در ابتدا طراح متوجه شکاف‌های ذاتی مسئلة طراحی می‌شود. این شکاف‌ها نشانه‌هایی از ارتباطات ساختاری را درون خود دارند و فهمیدن این ارتباطات ساختاری سبب بروز سازماندهی‌های نویی برای مسئلة طراحی می‌شود. این مراحل می‌توانند به صورت یک چرخة پی‌درپی با هم مرتبط باشند. الگوی درون-نگری نشان می‌دهد که طراح قادر به فهم بی‌واسطة مراحل فوق است. https://bagh-sj.com/article_153539_a7cfd105bdc87eb47b55f5caff41688b.pdf