پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 23 155 2026 04 21 Presence of the Body in Installation Space: The Theatrical Encounter and Sensory Experience in Shirazeh Houshiary’s Installation “Breath” حضور بدن در فضای چیدمان: تلاقی تئاتری بودن و تجربۀ حسی در چیدمان «نفس» شیرازۀ هوشیاری 15 26 236984 10.22034/bagh.2025.540356.5874 FA مجید اسدی فارسانی گروه ارتباط تصویری، دانشکدۀ هنر و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-6798-4521 راضیه مختاری دهکردی گروه ارتباط تصویری، دانشکدۀ هنر و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-8076-1277 Journal Article 2025 08 10 <strong>Problem statement:</strong>  The present study investigates installation art as a distinct genre and its impact on the viewer’s experience. The primary focus is on the interaction between the human body and space during the encounter with an artwork.<br><strong>Research objectives:</strong> The core objective is to explore how installation art, by establishing specific spatial conditions, actively incorporates the physical presence of the audience into the perceptual reception of the work.<br><strong>Research method:</strong> Employing a qualitative, case-study methodology, this research examines the installation Breath by Shirazeh Houshiary. The artwork is analyzed through its visual, auditory, and spatial characteristics to elucidate its experiential dimensions.<br><strong>Conclusion:</strong> By creating a dark and confined space, Breath engages the viewer in an immersive environment that directs their visual and auditory senses toward a profound state of introspection. In this experience, the spectator’s body becomes an integral component of the artwork, thereby challenging the “autonomy of the art object” in favor of the viewer’s “personal experience.” The findings reveal that Breath not only affirms the concept of “theatricality” as a pivotal element in contemporary art but also instigates a fundamental paradigm shift in understanding the nexus of art, space, and the human body. Ultimately, this installation exemplifies an immersive and transformative experience that redefines the audience’s interaction with both space and time. <strong>بیان مسئله:</strong> پژوهش حاضر به بررسی «چیدمان» به‌عنوان ژانر هنری و تأثیر آن بر تجربۀ بیننده پرداخته است. تمرکز اصلی بر نحوۀ تعامل بدن و فضا در مواجهه با اثر هنری است. <br><strong>هدف پژوهش:</strong> مسئله محوری این است که چگونه چیدمان می‌تواند با ایجاد شرایطی خاص، حضور فیزیکی مخاطب را در فرایند دریافت اثر دخیل سازد.<br><strong>روش پژوهش:</strong> این مطالعه با رویکرد کیفی و مبتنی بر مطالعۀ موردی انجام شده است و چیدمان «نَفَس»اثر شیرازۀ هوشیاری به‌عنوان نمونه مورد بررسی قرار گرفته است. تحلیل اثر از منظر ویژگی‌های بصری، صوتی و فضایی صورت گرفته تا ابعاد تجربی آن روشن شود.<br><strong>نتیجه‌گیری:</strong> چیدمان «نفس» با ایجاد فضایی تاریک و محدود، بیننده را درگیر محیطی فراگیر ساخته که حس دیداری و شنیداری او را به سطحی درونی‌تر سوق می‌دهد. همچنین در این تجربه، بدن مخاطب به جزئی از اثر هنری بدل شده و «استقلال اثر» در برابر «تجربۀ شخصی» مخاطب به چالش کشیده شده است. نتایج نشان داد چیدمان «نفس» از یک‌سو مفهوم «تئاتری بودن» را به‌عنوان مؤلفه‌ای محوری در هنر معاصر تأیید می‌کند، و از سوی دیگر تحولی بنیادین در درک رابطۀ میان هنر، فضا و بدن به وجود می‌آورد. این اثر نمونه‌ای از تجربه‌ای (غوطه‌ورکننده و تحول‌آفرین) است که تعامل مخاطب با فضا و زمان را بازتعریف می‌کند. https://bagh-sj.com/article_236984_73a7a800d8f88efeb8b44d296312adc7.pdf