پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 مقالات آماده انتشار 2026 06 03 A Systematic Review of Life Cycle Assessment in 3D Printing Concrete: Analytical Investigation of Methods, Processes, and Assessment Tools in Architecture and Construction مروری جامع بر چارچوب ارزیابی‌چرخه‌حیات چاپ‌سه‌بعدی بتن: روش‌ها، فرآیند و ابزار 244772 10.22034/bagh.2026.577258.5998 FA امیربهادر برادران گروه فناوری معماری، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-5068-0687 کتایون تقی زاده گروه فناوری معماری، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-4613-6977 Journal Article 2026 02 23 Statement of the problem: The environmental and economic challenges of the construction industry have made the necessity of utilizing new technologies more evident than ever. In the meantime, 3D printing concrete, as an emerging approach, has a significant capacity to reduce waste, save time, and improve productivity. Numerous pioneering studies have addressed these issues with methodologies and case studies, but there is still a lack of an analytical framework among them. Research objective: To investigate and achieve a framework that clearly defines the effective method, process, and tool in the field of life cycle assessment knowledge in the discussion of 3D printing. Research method: The present study, using the method of logical-analytical reasoning and a systematic review of research literature and library research, has examined life cycle assessment frameworks and identified key factors in this field. Conclusion: The results show that concrete materials, especially cement, have the largest share in carbon dioxide emissions and account for about 52% of the total environmental impacts. In contrast, the replacement of recycled materials, especially in the aggregates sector, depending on the consumption ratio, can reduce these impacts by 24 to 47%. From an economic perspective, this technology also has the potential to save up to about 78%. Despite these advantages, the variability in the performance unit, system limitations, and the limitations of industrial-scale data prevent direct comparison of results. Accordingly, standardization of life cycle assessment methodology and development of real-scale experimental studies are prerequisites for the sustainable use of 3D printing of concrete in future architecture and urban development. بیان مسئله: چالش‌های زیست‌محیطی و اقتصادی صنعت ساختمان، ضرورت بهره‌گیری از فناوری‌های نوین را بیش از پیش نمایان ساخته است. در این میان، چاپ‌سه‌بعدی بتن به‌عنوان رویکردی نوظهور، ظرفیت قابل‌توجهی در کاهش ضایعات، صرفه‌جویی زمانی و بهبود بهره‌وری دارد. مطالعات پیشگامانه متعددی با روش‌شناسی‌ها و مطالعات موردی به این مسائل پرداخته‌اند، اما همچنان کمبود چارچوب تحلیلی میان آن‌ها، به‌چشم می‌خورد. هدف پژوهش: بررسی و دستیابی به چارچوبی که به روشنی روش، فرآیند و ابزار موثر در حوزه دانش ارزیابی چرخه حیات در بحث چاپ سه بعدی را معین نماید. روش پژوهش: پژوهش حاضر با روش استدلال منطقی-تحلیلی و مرور نظام‌مند بر ادبیات پژوهش و بررسی کتابخانه‌ای، به بررسی چارچوب‌های ارزیابی‌چرخه‌حیات و شناسایی عوامل کلیدی در این حوزه پرداخته است. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که مصالح بتنی به‌ویژه سیمان، بیشترین سهم را در انتشار دی‌اکسیدکربن داشته و حدود ۵۲% از کل اثرات زیست‌محیطی را به خود اختصاص می‌دهد. در مقابل، جایگزینی مصالح بازیافتی به‌ویژه در بخش سنگدانه‌ها، بسته به نسبت مصرف، می‌تواند ۲۴ تا ۴۷% از این اثرات را کاهش دهد. از منظر اقتصادی نیز این فناوری پتانسیل صرفه‌جویی تا حدود ۷۸% را دارا است. با وجود این مزایا، تنوع در واحد عملکرد، حدود سیستم و محدودیت داده‌های مقیاس صنعتی، مانع از مقایسه مستقیم نتایج می‌شود. بر این اساس، استانداردسازی روش‌شناسی ارزیابی‌چرخه‌حیات و توسعه مطالعات تجربی در مقیاس واقعی، پیش ‌شرط بهره‌گیری پایدار از چاپ‌سه‌بعدی بتن در معماری و شهرسازی آینده است.