پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 13 43 2017 01 01 Recognition of Islamic Urbanism and Architecture with Chaos Theory and Fuzzy Rule Case Study: Yazd, Meybod, Tabriz بازشناسی شهرسازی و معماری اسلامی ایران با رویکردتئوری آشوب و قانون فازی (مطالعه موردی : شهر یزد، میبد، تبریز) 77 90 41074 FA نسیم اشرافی .دکتری معماری. گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران Journal Article 2016 12 21 By viewing Islamic cities in different time periods from the birth of Islam to the Qajar era in Iran, a  dynamism could be realized in the traditional  Islamic cities. There have been a significant difference between the urban spaces of the pre-Islamic and contemporary periods in Iran, which is resulted from organized complexity. This complexity has occurred in an open system and its components (fractals) have ben formed with a logic over time resulting in an internal development in an urban system with a hidden order in the urban chaotic space. In the traditional  urban areas , a hidden order in the urban space organized urban development within a defined boundries . People’s participation in achieving this important issue has played a crucial role, which is among the most important issues in urban sustainability. The present research, with documented and comparative studies applying chaos theory (fractal geometry, fuzzy logic and chaos space) as a systematic theory, aims to analyze the factors of dynamism, complexity, nonlinearity, hidden order, space self-organization, which is among the characteristics of a chaos space and living system, in urban structure and traditional  Islamic architecture such as privatization laws, public laws and Islamic inheritance laws in order to recognize the hidden order in ancient cities, inconsistency of contemporary cities developed in unspecified bounds by achieving a definite definition of consistency and integration. Finally, the paper introduces endogenous growth and people’s participation, which are resulted from Iranian-Islamic culture and world view in urban life aspects in a living system instead of specialization in the direction of urban stability and architecture. با نگرش به شهر‌های اسلامی در دوره‌های مختلف زمانی از اوایل اسلام تا اوایل دوره قاجار همواره متوجه می‌شویم پویایی فضا در شهر‌های گذشته مسلمانان، تفاوت اصلی آنها با فضای شهری دوره‌های قبل از اسلام و معاصر در ایران بوده که از طریق پیچید‌گی سازمان‌یافته حاصل شده، این پیچیدگی در یک سیستم باز اتفاق افتاده و اجزای آن (فراکتال‌ها) با یک منطقی در طی زمان‌های متمادی تکامل و رشد یافته، منجر به توسعه درونی در یک سیستم شهری شده‌اند که نظمی پنهان را در فضای آشوب شهری به همراه داشته‌اند. در بافت شهری گذشته‌، نظمی پنهان در فضای شهری، توسعه شهر را در حریمی مشخص سامان می‌داده و مشارکت‌های مردمی در تحقق این مهم نقش اصلی ایفا کرده است. همین موضوع از محوری‌ترین مباحث پایداری شهری است. این پژوهش سعی دارد با مطالعات اسنادی و تطبیقی‌، با رویکرد تئوری آشوب(هندسه فراکتال، منطق فازی و فضای آشوب)، به عنوان یک تئوری سیستمیک، عوامل پویایی و پیچیدگی، غیر خطی بودن، نظم پنهان و خودسازماندهی فضایی را -که از مشخصات یک فضای آشوب در یک سیستم زنده است- در هنجارهای شهری و معماری گذشته اسلامی از جمله قوانین خصوصی‌گرایی و دولتی و قوانین موروثی اسلامی بررسی کند تا با دستیابی به تعاریف مشخصی از انسجام و پیچیدگی، نظم پنهانی موجود در شهر‌های کهن، عدم یکپارچگی و نا هماهنگی شهر‌های معاصر را که در حریمی نامشخص رشد می‌یابند را بازشناسی کرده، درنهایت در راستای تحقق پایداری شهری و معماری، عامل رشد درون‌زا که ناشی از فرهنگ و جهان‌بینی ایرانی- اسلامی بوده و خود سازماندهی حاصله از مشارکت‌های مردم در تمام جنبه‌های زندگی شهری را که در یک سیستم زنده به فعالیت می‌پرداختند را به جای تخصص‌گرایی معرفی می‌کند. https://bagh-sj.com/article_41074_7f306704b558d9577d8c9059f208ab6e.pdf