پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 16 79 2019 12 22 Promoting theoretical foundations of privacy concept in contemporary housing from perspective of environmental psychology, A Case study of Milad Tabriz Residential tower ارتقای بنیان‏‌های نظری مفهوم حریم در مسکن معاصر از منظر روانشناسی محیطی، نمونۀ موردی: برج مسکونی میلاد تبریز 61 72 98945 10.22034/bagh.2019.155522.3850 FA سولماز بابازاده اسکویی دانشجوی دکترای معماری، گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران 0000-0003-4660-8284 سحر طوفان استادیار دانشکدۀ هنر و معماری، گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران سیروس جمالی استادیار دانشکدۀ هنر و معماری، گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article 2018 11 09 Problem statement: In many cases, the lack of space causes the people’s loss of the comfort and sense of territory. It further leads to unwanted spatial communication with each other. Physically, on the boundary of the space, if it is not an obstacle to communication, it causes olfactory communication, visual, audio, access, and violation of all types of privacy and ultimately violates the privacy of users.<br />Research objectives: The present article aims at improving the theoretical foundations of the concept of privacy by determining the factors affecting the provision of privacy in contemporary housing space from the point of view of environmental psychology. Environmental psychology studies human behavior in order to perceive the relationship between privacy and social life.<br />Research method: This research is a descriptive-analytic type with a research method of logical reasoning.<br />Conclusion: The architectural representation of the spatial arenas, spatial boundaries, in-between space, hierarchy, spatial depth in responding to human needs: safety, respect, introversion, and the realm of contemporary housing are summarized. The main result of the research on 6 types of different types of units from the residential tower of Milad Tabriz indicates that the control of spatial communication in the architectural design leads to the control of behavioral communication in human interactions, which is one of the most important factors in providing types of privacy, including visual freedom, access, ... and ultimately mental privacy in contemporary housing. بیان مسئله: بی‌حد و مرز بودن فضاها در بسیاری موارد سبب ازبین‌رفتن آرامش مورد نیاز افراد و عدم احساس قلمرو و همچنین باعث ارتباطات فضایی ناخواسته با یکدیگر می‌شود. از لحاظ کالبدی، درصورت نبود کنترل و مانعی برای ارتباطات در مرز فضایی، سبب ارتباطات بویایی، بصری، صوتی و دسترسی و نقض انواع حریم‌ها و در نهایت باعث نقض حریم روانی برای کاربران می‌شود. <br />هدف: نوشتار حاضر، با تعیین عوامل مؤثر بر تأمین حریم در فضای مسکن معاصر از دیدگاه روانشناسی محیطی، درصدد ارتقای بنیان‌های نظری مفهوم حریم است. روانشناسی محیطی، با هدف درک رابطۀ حریم خصوصی با عرصه‌های زندگی اجتماعی، رفتار انسان را مطالعه می‌کند. <br />روش تحقیق: این تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی با روش پژوهش از نوع استدلال منطقی است. <br />نتیجه‌گیری: نمود معمارانۀ شاخص‌های عرصه‌بندی فضایی، مرز فضایی، فضای بینابین، سلسله‌مراتب و عمق فضایی در پاسخ به نیازهای انسانی، شامل ایمنی، احترام، درون‌گرایی و قلمروپایی در مسکن معاصر، خلاصه می‌شود. نتیجۀ اصلی تحقیق روی 6 نوع تیپ پلان متفاوت از واحدهای برج مسکونی میلاد تبریز حاکی از آن است که کنترل ارتباطات فضایی در طرح معماری منجر به کنترل ارتباطات رفتاری در تعاملات انسانی می‌شود که از مهم‌ترین فاکتورهای تأمین انواع حریم‌ها ازجمله حریم بصری، دسترسی و...، و در نهایت حریم روانی در مسکن معاصر است. https://bagh-sj.com/article_98945_4140666759e546fbada4dd1671ac77cf.pdf