پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 121 2023 06 22 Brand Strategy in the Visual Identity of Tehran Museums راهبرد برند در هویت بصری موزه‌های تهران 5 20 170934 10.22034/bagh.2022.346119.5204 FA مریم تاجیک کارشناسی ارشد ارتباط تصویری، دانشکدۀ هنر، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران. زهرا مسعودی امین عضو هیئت علمی، گروه ارتباط تصویری، دانشکدة هنر، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران. 0000-0001-5491-9686 Journal Article 2022 06 09 Abstract Problem statement: Museums are among the most valuable places in the world. Tehran has rich historical, cultural, scientific, entertainment and tourism museums. Determining the visual identity strategy of museums is the responsibility of graphic designers. Using communication and advertising tools, the graphic design of museums is done by displaying visual information in the forms of visual identity design and environmental graphic design. The research in this field has mostly focused on the area of museum marketing and the study of environmental graphics. Studying the brand strategy in the visual identity of museums, this research analyzed the data gathered from several samples of the study in Tehran and around the world. Research objective: is to study those samples qualitatively and help develop strategic solutions in graphic design for cultural and touristic places such as museums in Tehran. The current research attempted to answer the following questions: What are the characteristics of the visual identity in Tehran museums from the graphic design perspective? And what strategies have Tehran museums applied for their visual identity? Research method: This study used library and documentary sources and employed the descriptive-analytical method to comparatively study the examples of visual identity in Tehran museums. Conclusion: In designing its visual identity, Tehran museums have used the following strategies: using the main brand name, using the image of the museum building, using typography in the design of the museum logo, distinguishing and adhering to the principles of service design, the national approach, and being inspired by tradition. Also, from the graphic design point of view, Tehran museums have followed the logo guide rules and have used unique typefaces and briefcases for the visual identity of their brand. This research shows the importance of formulating, planning, and implementing a comprehensive strategy toward the integration of visual identity design in Tehran museums. چکیده بیان مسئله: موزه‌ها از جمله مکان‌های ارزشمند در دنیا هستند. شهر تهران نیز دارای موزه‌‌های غنی تاریخی، فرهنگی، علمی، تفریحی و گردشگری است. بخش تعیین راهبرد هویت بصری موزه‌ها بر عهدة طراحان گرافیک است. طراحی گرافیک برای موزه‌ها با نمایش اطلاعات تصویری در قالب طراحی هویت بصری و گرافیک محیطی، به وسیلة ابزارهای ارتباطات و تبلیغات نمایان می‌شود. پژوهش‌های انجام‌شده در این حوزه، بیشتر به مباحث حوزة بازاریابی موزه و مطالعة گرافیک محیطی پرداخته‌اند. لذا این پژوهش با مطالعة راهبرد‌ برند در هویت بصری موزه‌های تهران به تجزیه و تحلیل یافته‌های تحقیق در چند نمونه‌ از هویت بصری موزه‌های دنیا و موزه‌های تهران پرداخته است. هدف پژوهش: هدف از این پژوهش مطالعه و کمک به تدوین راهکارهای راهبردی در طراحی گرافیک برای مکان‌های فرهنگی-گردشگری مانند موزه‌ها در تهران با روش کیفی است. این پژوهش در پاسخ به این سؤال‌ها انجام شده که هویت بصری موزه‌های تهران از منظر طراحی گرافیک چیست؟ و دیگر اینکه، موزه‌های تهران از چه راهبرد‌هایی برای هویت بصری خود استفاده کرده‌اند؟ روش پژوهش: این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی در تطبیق نمونه‌هایی از هویت بصری موزه‌های تهران، با استناد به منابع کتابخانه‌ای و اسنادی انجام شده است. نتیجه‌گیری: موزه‌‌های تهران در طراحی هویت بصری خود، از راهبردهای استفاده از نام اصلی برند، بهره‌گیری از تصویر بنای موزه، استفاده از تایپوگرافی در طراحی نشان موزه، تمایز و پای‌بندی به اصول طراحی خدمات، رویکرد نگاه ملی و همچنین نگاه به سنت، بهره برده‌‌اند. همچنین موزه‌های تهران از منظر طراحی گرافیک، قوانین لوگوگاید را رعایت کرده‌اند و از تایپ‌فیس و خانوادة بریف حروف منحصربه‌فرد، برای هویت بصری برند خود بهره گرفته‌اند. این پژوهش، نمایان‌گر اهمیت تدوین، برنامه‌ریزی و اجرای راهبرد همه‌جانبه در مسیر یکپارچگی هویت بصری طراحی گرافیک موزه‌های تهران است.

https://bagh-sj.com/article_170934_f7c59ea57922615d1ba644b3dfb73c7a.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 121 2024 01 01 Analyzing the Principles and Key Features of Nature-based Solutions (NbS) in Urban Greening (UG): A Systematic Review تحلیل اصول و ویژگی‌های کلیدی راه‌حل‌های طبیعت‌بنیان در ارتباط با سبزسازی شهری مرور سیستماتیک 21 36 163129 10.22034/bagh.2022.344400.5200 FA پریچهر صابونچی دکتری معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. 0000-0002-4805-2470 محمدرضا مثنوی استاد معماری، دانشکدۀ محیط زیست، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، ایران. حشمت الله متدین استادیار معماری، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. Journal Article Abstract Problem statement: Climate change and its consequences influence all environmental, social, and economic conditions of cities. One of the most important ideas to overcome urban issues is implementing urban greening (UG) to improve the ecology and sustainability of cities; however, the manner of adopting this idea is facing numerous challenges. In recent years, Nature-based Solutions (NbS) have proposed an emerging and comprehensive concept for solving the ecological and social challenges of cities at macro and micro levels. Research objective: The main goal of the research is to identify and analyze the concept of NbS in solving the challenge of managing urban green structures from both theoretical and practical dimensions. Based on this concept, the current research to answer the question of how and in what dimensions NbS, as a comprehensive concept, may support the process of greening cities. Research mthod: This study investigates the concepts and principles of NBS and extracts its features by applying the systematic review of theoretical foundations and adopting the analytical method; it is followed by targeting the added values and its conceptual and operational obstacles by addressing the concept of UG. Conclusion: NbS as a transdisciplinary and collaborative concept, by considering the dynamics of the environment, suggests planning for long-term projects with specific solutions for each place while preserving natural, biological, and cultural values to solve the complex challenges. Most of the features and principles of these solutions overlap with UG concepts, and from the operational aspect, they are a suitable and relatively comprehensive approach for implementing the desired concepts compared to UG approaches. However, a more precise definition is required to address the conceptual nature of NbS, as they are still encountering theoretical and practical obstacles. These conceptual barriers trigger both basic concepts and explanations of perceptual dimensions, while the implementation barriers consist of weak communication between organizations, and between them and the related stakeholders, which includes the temporal-spatial dimensions as well. According to the three-case method (‘concept’, ‘principles & characteristics’, and ‘implementation processes’), the study mainly focuses on two main categories to remove obstacles: 1) considering the features of entirety and multiplicity to resolve the conceptual obstacles, 2) defining the principles of Realism and the applicability, process-based concept, and acceptability of solutions in eliminating the implementation obstacles. چکیده بیان مسئله: تغییرات اقلیمی و پیامدهای آن بر همة ابعاد زیست‌محیطی، اجتماعی، و اقتصادی شهرها اثرگذار بوده است. یکی از مهمترین ایده‌ها برای رفع معضلات، سبزسازی شهری با هدف تمرکز بر بهبود اکولوژی و پایداری شهرهاست اما چگونگی پیاده‌سازی این ایده با چالش‌هایی روبروست. در سال‌های اخیر راه‌حل‌های طبیعت‌بنیان به‌عنوان مفهومی نوظهور و فراگیر مطرح‌شده که ادعا می‌کنند قادر به حل همزمان چالش‌های اکولوژیک و اجتماعی شهرها در سطوح کلان و خرد هستند. هدف پژوهش: هدف اصلی پژوهش شناسایی و تحلیل ماهیت راه‌حل‌های طبیعت‌بنیان در حل چالش‌ مدیریت ساختارهای سبز شهری از دو بعد نظری و اجرایی است. بر این اساس این پژوهش به این پرسش پاسخ می‌دهد که راه‌حل‌های طبیعت‌بنیان به‌عنوان یک مفهوم جامع در چه ابعادی به سبزسازی شهرها کمک می‌کنند؟ روش پژوهش: این پژوهش با روش مرور سیستماتیک ادبیات نظری و شیوة تحلیلی به بررسی مفاهیم و اصول راه‌حل طبیعت‌بنیان و استخراج ویژگی‌های این مفهوم می‌پردازد و ازطریق تطبیق‌ با مفهوم سبزسازی شهری، ارزش‌های افزوده و همچنین موانع مفهومی و اجرایی آن را تحلیل می‌کند. نتیجه‌گیری: راه‌حل‌های طبیعت‌بنیان به عنوان یک کانسپت فرارشته‌ای و مشارکتی با درنظرگیری پویایی محیط، برنامه‌ریزی برای پروژه‌های بلندمدت با راه‌حل‌های خاص هر مکان را با حفظ ارزش‌های طبیعی، زیستی و فرهنگی به‌منظور حل چالش‌های پیچیده پیشنهاد می‌دهند. غالب ویژگی‌ها و اصول این راه‌حل‌ها با سبزسازی شهری همپوشانی داشته و از بعد عملیاتی نیز رویکردی مناسب و نسبتاً جامع برای پیاده‌سازی مفاهیم نسبت به سبزسازی شهری هستند. اما همچنان تعریف دقیق‌تری از ماهیت مفهومی راه‌حل‌های طبیعت‌بنیان نیاز است چراکه این راه‌حل‌ها با موانع مفهومی و اجرایی روبرو هستند. موانع مفهومی به مفاهیم اولیه و توضیح ابعاد ادراکی بازمی‌گردد و موانع اجرایی نیز شامل ضعف ارتباطات بین‌نهادی، ارتباط نهادها با ذینفعان، و همچنین ابعاد زمانی-مکانی می‌شود. بر مبنای طبقه‌بندی سه‌گانة این رویکرد (مؤلفه ماهیت مفهومی، اصول و ویژگی‌ها، و فرایندهای اجرایی)، پژوهش پیش ‌رو بر دو مقوله به‌منظور رفع موانع تأکید دارد: 1)درنظرگیری ویژگی‌های کل‌نگری و کثرت‌گرایی برای رفع موانع مفهومی و 2) تعریف اصول واقع‌نگری و قابلیت اجرا، فرایندمحوری، و مقبولیت برای حل موانع اجرایی.

https://bagh-sj.com/article_163129_2bbf5119c6496de1c278b301da0df6b9.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 121 2023 06 22 A theory of Good Form of Public Space» A Critical Review of the Criteria for the Formation of Efficient Public Space «نظریۀ شکل خوب فضای عمومی» مروری انتقادی بر معیارهای شکل‌گیری فضای عمومی کارآمد 37 54 165708 10.22034/bagh.2023.382820.5325 FA حمیده ابرقویی فرد دکتری معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. 0000-0003-0528-9272 قاسم مطلبی دانشیار گروه معماری، دانشکدة معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. 0000-0001-6548-7911 سید امیر منصوری دانشیار دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-2865-6859 Journal Article 2022 04 11 Abstract Problem statement: Regardless of the consensus about the necessity of efficient public spaces to improve various dimensions of life in the city, there is no agreement in terms of the criteria for the formation of efficient public spaces as an ever-evolving concept. It seems that some of the listed criteria, according to philosophical partialism, are not in line with the evolution of this concept from an urban space based on the opposition of mass and emptiness to an ideal space for the realization of democracy, the flourishing of social life, and a processual and relational existence. This issue clarifies the need to revise the normative definitions of “good form of public space” by adopting a holistic perspective that includes the human-meaning dimensions of the space and the effect of other agencies such as the characteristics of the context and power institutions. Research objectives: The purpose of the current research is to evaluate the existing theories about “efficient public space” and its relationship with the process of the semantic and functional evolution of space in the public domain of the city. While providing a general picture of the development process of the interdisciplinary concept of “public space”, this study attempts to present the knowledge gap in the previous theoretical literature, and provide a more appropriate approach, to the possibility of progress and development of theory in this field. Research method: This study used an integrative approach to combine and critique the previous views and lay the groundwork for the re-conceptualization of “space in the public sphere of the city.” The data was collected using the library method based on the conceptual structure of the review and analyzed using the methods of critical analysis and conceptual classification. Conclusion: Normative-prescriptive definitions of efficient public space are not in sync with the evolution process of the content-descriptive definition of public space. As a result of the incorrect epistemological orientation to the concept of space, partial criteria only consider one of the physical and semantic aspects of space or the algebraic sum of the two and do not provide a comprehensive picture of the multi-dialectical and disputed concept of space in the public domain of the city. In such a way that, despite the new forms of interwoven communication between man and the city under the concepts of “public space” and “public urban process”, we witness a kind of historical regression to the concepts of “urban space” or a selected representation and image of the concepts of “public space” and “public space.” The definition of the good form of the public space, according to the continuously evolving and multi-factorial nature of the space, should go beyond the instructions about shaping the space and rely on a holistic approach and formulating a set of flexible and paradigmatic holistic, multi-dimensional, multi-scale, and multi-dimensional equations and dynamic processes. It includes the formation of public space. چکیده بیان مسئله: علی‌رغم توافق کلی دربارة ضرورت وجود فضاهای عمومی کارآمد برای بهبود ابعاد مختلف زندگی در شهر، در زمینة معیارهای شکل‌گیری فضای عمومی کارآمد به‌عنوان مفهومی همواره در حال تکامل یکپارچگی وجود ندارد. به نظر می‌رسد برخی از معیارهای برشمرده‌شده بنابر جزء‌نگری و بخشی‌نگری فلسفی، با سیر تحول این مفهوم از فضای شهری بر اساس تقابل توده و تهی به فضای ایده‌آل برای تحقق دموکراسی و شکوفایی حیات اجتماعی و موجودیتی فرایندی و رابطه‌ای همگام نیست. این مسئله نیاز به بازبینی تعاریف هنجاری «شکل خوب فضای عمومی» را با اتخاذ دیدگاهی کل‌نگر و دربردارندة ابعاد انسانی-معنایی فضا و اثرگذاری عاملیت‌های دیگر نظیر ویژگی‌های زمینه و نهادهای قدرت روشن می‌سازد. هدف پژوهش: هدف از نگارش این پژوهش، ارزیابی نظریات موجود دربارة «فضای عمومی کارآمد» و ارتباط آن با سیر تحول معنایی و عملکردی فضا در حوزة عمومی شهر است. به‌گونه‌ای که ضمن ارائة تصویر کلی از روند تحول مفهوم میان‌رشته‌ای «فضای عمومی»، شکاف دانش در ادبیات نظری پیشین مشخص شده و با ارائة رویکرد مناسب‌تر، امکان پیشرفت و توسعة تئوری در این زمینه مهیا شود. روش پژوهش: به منظور ترکیب و نقد دیدگاه‌های پیشین و زمینه‌سازی برای مفهوم‌سازی مجدد در زمینة «فضا در حوزة عمومی شهر» از روش تحقیق مرور یکپارچه بهره گرفته شده است. اطلاعات به روش مطالعة کتابخانه‌ای براساس ساختار مفهومی مرور گردآوری شده و به روش تحلیل انتقادی و طبقه‌بندی مفهومی، تجزیه و تحلیل شده است. نتیجه‌گیری: تعاریف هنجاری-تجویزی فضای عمومی کارآمد با روند تحول تعریف محتوایی-توصیفی فضای عمومی همگام نیست. درنتیجه جهت‌گیری معرفت‌شناسانة نادرست به مفهوم فضا، معیارهای جزءنگرانه تنها به یکی از وجوه کالبدی و معنایی فضا یا جمع جبری این دو مورد توجه کرده و تصویری جامع از مفهوم چنددیالکتیکی و مورد مناقشة فضا در حوزة عمومی شهر ارائه نمی‌دهند. به‌گونه‌ای که علی‌رغم اشکال جدید ارتباط درهم‌تنیدة انسان و شهر در لوای مفاهیم «مکان عمومی» و «فرایند شهری عمومی»، شاهد نوعی عقبگرد تاریخی به مفاهیم «فضای شهری» یا بازنمایی و تصویری گزینش‌شده از مفاهیم «فضای عمومی» و «مکان عمومی» هستیم. تعریف شکل خوب فضای عمومی بنابر ماهیت پیوسته در حال تحول و چندعاملیتی فضا، باید فراتر از دستورالعمل‌هایی دربارة شکل‌دهی به فضا بوده و با تکیه بر رویکردی کل‌نگر و تدوین مجموعه راهبردها و قواعد منعطف و پارادیمی کل‌نگر، چندبعدی و چندمقیاسی و معادله‌ای چندمجهولی، فرایندهای پویای شکل‌گیری فضای عمومی را دربرگیرد.

https://bagh-sj.com/article_165708_bd2682df59d46c684b56a21d92a10ffd.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 121 2023 06 22 Investigating and Explaining Culture-building Patterns in the Life of Indigenous Regions of Iran (Case Study: Havraman Region) بررسی و تبیین الگوهای فرهنگ‌ساز در زندگی مناطق بومی ایران زمین (مورد مطالعه: منطقۀ هورامان) 55 68 166840 10.22034/bagh.2023.356388.5243 FA امیر کدخدامحمدی پژوهشگر دکتری معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، تهران، ایران. 0000-0002-2324-1056 فریبرز دولت آبادی استادیار و عضو هیئت علمی گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، تهران، ایران. 0000-0001-8445-4285 هادی کابلی استادیار و عضو هیئت علمی گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دماوند، ایران. 0000-0003-3564-3658 Journal Article 2022 08 16 Abstract Problem statement: The culture of a region represents the lifestyle and beliefs of the people of that region, which have been formed over time. Due to the rapid changes in the lifestyle based on foreign and modern patterns, it seems necessary to pay attention to the vernacular culture issues in places that have separate identities in terms of social thoughts and life. Research objectives: This study aimed to determine the levels of culture and explain the components of indigenous culture in the Havraman region based on the level of attachment of the residents. Research method: This study used a descriptive-analytical method, in which the descriptive part is based on library studies and the analytical part is based on the results obtained from the theoretical foundations in the field in the Havraman indigenous region. This section comprised two phases. In the first phase, the cultural elements of the Havraman region were identified and introduced, and then in the second phase, the opinions of 300 residents of the Havraman region were analyzed based on the questionnaire. The data were analyzed using the SPSS software, and the outputs were compiled in the form of written tables. Conclusion: The results of the study indicated that culture consists of three levels: first, middle, and final. The first level is built based on objective and subjective observations; the second level leads to a person’s choice based on norms and rules; and then in the third level, the pattern of life, which is the product of the worldview, is created. These three cultural levels have been formed in the Havraman region from the residents’ viewpoints and have led to the construction of a native culture different from other parts of Iran. چکیده بیان مسئله: فرهنگ یک منطقه معرف نوع زندگی و باور مردمان آن منطقه محسوب می‌‌شود که در گذر زمان شکل گرفته است. باتوجه به تغییرات سریع شیوة زندگی تحت الگوهای بیگانه و مدرن، توجه به مسائل فرهنگ بومی در نقاطی که دارای هویت جداگانه به‌لحاظ زندگی و تفکرات اجتماعی هستند، امری ضروری به نظر می‌‌رسد. هدف پژوهش: هدف تحقیق مشخص‌کردن سطوح فرهنگ و تبیین مؤلفه‌‌های فرهنگ بومی در منطقة هورامان بر مبنای میزان تعلق خاطر ساکنان است. روش پژوهش: روش تحقیق پژوهش به صورت توصیفی - تحلیلی است، که بخش توصیفی پژوهش، برمبنای مطالعات کتابخانه‌ای صورت گرفته است و بخش تحلیلی با استناد بر خروجی‌های حاصل از مبانی نظری به صورت میدانی در منطقة بومی هورامان انجام شده ‌‌است. این بخش خود شامل دو فاز است، در فاز اولیه، عناصر فرهنگی منطقة هورامان شناسایی و معرفی شده است و سپس در گام دوم بر اساس پرشسنامه، نظریات300 نفر از ساکنین منطقة هورامان مورد واکاوی قرار گرفته ‌‌است، تجزیه و تحلیل داده‌‌ها در نرم‌افزار «SPSS» انجام شده است و خروجی‌ها در قالب جداول مکتوب تدوین شده‌‌اند. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان می‌‌دهد فرهنگ از سه سطح ابتدایی، میانی و پایانی تشکیل شده است، سطح اولیه بر مبنای مشاهدات عینی و ذهنی ساخته می‌‌شود، سطح دوم بر مبنای هنجارها و قوانین منجر به شکل‌‌گیری انتخاب در آدمی می‌‌شود و سپس در سطح سوم، الگوی زیست که زاییدة جهان‌بینی است به وجود می‌‌آید، این سه سطح فرهنگی در منطقة هورامان از نگاه ساکنین شکل گرفته ‌‌است و منجر به ایجاد فرهنگ بومی متفاوت نسبت به سایر نقاط ایران شده است.

https://bagh-sj.com/article_166840_2435c6a6021c7c87d2c9a6c1be8bd51b.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 121 2023 06 22 A Comparative Study of Illustrated Manuscripts by Bhagavata Purana and Hamzeh Nameh with an Approach to Court Art and Indian Mass Art مطالعۀ تطبیقی نسخ مصور بهگودپورانه و حمزه‌نامه با رویکردی بر هنر دربار و هنر توده‌ای هند 69 84 170935 10.22034/bagh.2023.257308.4719 FA سید محسن علوی نژاد استادیار گروه نقاشی، دانشکدۀ هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر، اصفهان، ایران. علی رضا محمدی میلاسی استادیار گروه هنرهای تجسمی، مؤسسۀ آموزش عالی سپهر دانش معاصر، اصفهان، ایران. سارا رنجبر دانشجوی کارشناسی ارشد رشتۀ نقاشی، مؤسسۀ آموزش عالی سپهر دانش معاصر، اصفهان، ایران. Journal Article 2020 11 19 Abstract Problem statement: The book Bhagavata Purana (Sanskrit: ; later: Bhāgavata Purāṇa)[1] was complied in the 9th century by the efforts of the Indian people and illustrated during the Gurkani period in the 17th century. The version of this book presenting ancient Iranian stories was illustrated in the 16th century by the Gurkani kings of India during the Akbar Shah period. The painting of Hamzeh Nameh was done under the supervision of the Gurkani court and received the support of famous artists. This way it turned into a unique masterpiece. To accurately identify the two types, the ways of painting in the desired versions and their distinction with the names "court art" and "mass art" were adapted. Research objectives: The purpose of this research is to identify the factors influencing the art of mass painting in India and analyze the role of financial and spiritual support in the formation of Indian court art. The main question of this research is: what was the role of the court patrons in the adaptation of the illustrated versions of Hamzeh Nameh and Bhagavata Purana, and what kind of representation does it show? Research method: The research method is descriptive-analytical and "adaptive-comparative," and it is the method of collecting library and documentary information. Conclusion: The results of the studies indicate that Bhagavata Purana’s paintings, which are drawn by inferior and untrained artists and are devoid of government advertisements and support, seem to be more effective among the masses. Although some similarities can be seen in the scenes of feasts and battles in Hamzeh Nameh and Bhagavata Purana, the depiction of the epic scenes in the paintings of the Indians in Bhagavata Purana, despite their crude appearance, has a native authenticity, shows a more concrete reality, and is closer to the existing beliefs. The comparison of the two versions is, in fact, a comparison of the government's India and the people's India. چکیده بیان مسئله:کتاب بهگودپورانه (یا بهاگاواتا – پورانا)، در قرن نهم میلادی به تلاش تودة مردمی هند شکل گرفت و در دورة گورکانیان در قرن 17 میلادی مصور شد و نیز نسخة حمزه‌نامه که موضوع آن داستان‌های کهن ایرانی است در دورة اکبر از شاهان گورکانی هند در قرن 16 میلادی مصور شده است، با توجه به این که نگارگری حمزه‌نامه زیر نظر دربار گورکانی انجام گرفت، هنرمندان نامی با امکانات و حمایت فراوان بدان گمارده شده بودند و نتیجة امر پدیدآمدن، یک شاهکار بی‌نظیر بود. برای بازشناسی دقیق دو گونه، شیوة نگارگری در نسخه‌های مورد نظر، وجه تمایز آن‌ها با نام‌های هنر درباری و هنر توده‌ای مورد تطبیق قرار گرفت. هدف پژوهش: این پژوهش شناخت عوامل تأثیرگذار بر هنر نگارگری توده‌ای هند و هم‌چنین واکاوی نقش حمایت مالی و معنوی در شکل‌گیری هنر درباری هند است. سؤال اصلی این پژوهش عبارت است از: نقش حامیان درباری در تطبیق نسخ مصور حمزه‌نامه و بهگودپورانه چه بازنمودی را نشان می‌دهد؟ روش پژوهش: توصیفی-تحلیلی و «تطبیقی-مقایسه‌ای» است و شیوة جمع‌آوری اطلاعات کتابخانه‌ای و اسنادی است. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعات حاکی از آن است که نگاره‌های بهگودپورانه که توسط هنرمندانی فرودست‌تر و ناورزیده‌تر کشیده شده‌ و تهی از تبلیغات و حمایت‌های حکومتی است، به نظر در بین توده مؤثرتر می‌آید. هرچند که اشتراکاتی در صحنه‌های بزم و رزم حمزه‌نامه و بهگودپورانه دیده می‌شود، اما نمایش صحنه‌ها در نگاره‌های حماسة هندی بهگودپورانه، در عین ظاهر خام‌دستانه دارای یک اصالت بومی است و واقعیت ملموس‌تری را نمایش می‌دهند و بر باورهای موجود نزدیک‌ترند. مقایسة دو نسخه در واقع، مقایسة هند حکومتی و هند مردمی است.

https://bagh-sj.com/article_170935_0b9c4ce5dca2eef781b6a67dd976e08a.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 121 2023 06 22 Redefining the Aq-Oi: A Pattern for Transitional Housing after the 2019 Golestan Flood بازتعریف آق اوی: الگویی برای مسکن انتقالی پس از سیل 1398 گلستان 85 94 170936 10.22034/bagh.2023.362664.5263 FA عبدالمجید خورشیدیان استادیار گروه معماری، دانشکدۀ عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران. 0000-0003-0952-8998 Journal Article 2022 09 18 Abstract Problem سtatement: Providing temporary housing after a disaster is essential to protect the survivors and resume their daily activities, but it may not result in an actual housing transition. After three years of the flood in Chen-Soley, different forms of housing transition are observed. While in some cases, the residence transition has been done through the completion of the reconstruction of permanent housing or the incremental evolution of temporary housing, some affected households still live in temporary units or have returned to previously damaged houses, and their health and safety are at risk. Research objective: This study attempts to present a theory that can explain the transition of residence of the survivors from temporary to permanent housing in Chen-Soley village. Research method: This research has used the qualitative approach and the grounded theory method to identify the factors affecting the transition of residence of affected households. Data collection was done through participatory observation and semi-structured interviews. Samples were selected through theoretical sampling and data analysis was carried out through qualitative data coding. Conclusion: It is possible to redefine the pattern of Aq-Oi housing to transition the residence of survivors by recreating the meaning of the place. The paradigm model of the research shows that this matter depends on the causal conditions, including “the way of supporting housing provision” and “local economy,” providing “safety and security,” and “climate comfort”. Residents’ interactions regarding these conditions were classified into the categories of “community participation,” “capacities of Aq-Oi,” “sense of belonging,” “incremental evolution,” and “form of temporary housing”. Ultimately, the consequences of these interactions have appeared in the form of using “reusing options” of temporary housing, trying to “maintain cultural identity”, and, in some cases, “non-transition of residence”. چکیده بیان مسئله: تأمین مسکن موقت پس از سانحه به‌منظور حفاظت از آسیب‌‌دیدگان و ازسرگیری فعالیت‌‌های روزمرة آنان اهمیت دارد، اما ممکن است یک انتقال واقعی سکونت را ایجاد نکند. باگذشت سه سال از سانحة سیل در روستای چن‌‌سولی، شکل‌‌های مختلفی از انتقال سکونت مشاهده می‌‌شود. در‌‌حالی‌‌که در برخی نمونه‌‌ها انتقال سکونت از طریق اتمام بازسازی مسکن دائم و یا تکامل تدریجی مسکن موقت به انجام رسیده است، تعدادی از خانوارهای آسیب‌‌دیده همچنان در آلاچیق‌‌های موقت به سر می‌‌برند و یا به خانه‌‌های آسیب‌‌دیدة پیشین خود بازگشته‌‌اند و سلامت و ایمنی آنان در خطر است. هدف پژوهش: ارائة نظریه‌‌ای که بتواند انتقال سکونت آسیب‌‌دیدگان از حالت موقت به دائم در روستای چن‌‌سولی را تبیین کند. روش پژوهش: این پژوهش جهت شناسایی عوامل مؤثر بر انتقال سکونت خانوارهای آسیب‌دیده از رویکرد کیفی و روش نظریة زمینه‌‌ای بهره گرفته است. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهدة مشارکتی و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته صورت گرفته است. انتخاب نمونه‌ها به‌صورت هدفمند و براساس نمونه‌گیری نظری به انجام رسیده و تا مرحلة اشباع نظری ادامه یافته است. تحلیل داده‌ها از طریق کدگذاری داده‌های کیفی به انجام رسیده است. نتیجه‌گیری: بازتعریف الگوی مسکن آق‌‌اوی باهدف انتقال سکونت آسیب‌‌دیدگان ناشی از سیل از طریق بازآفرینی معنای مکان امکان‌‌پذیر است. مدل زمینه‌‌ای این تحقیق نشان می‌‌دهد، این امر به شرایط «شیوة حمایت از تأمین اسکان» و «اقتصاد محلی»، تأمین «ایمنی و امنیت»، و «آسایش اقلیمی» وابسته است. تعاملات ساکنین نسبت به شرایط مزبور در قالب مقولات «مشارکت جمعی»، «ظرفیت‌‌های آق‌‌اوی»، «احساس تعلق»، «تکامل تدریجی»، و «فرم مسکن موقت» دسته‌‌بندی شدند. در‌‌نهایت پیامدهای حاصل از این تعاملات به‌‌صورت استفاده از «گزینه‌‌های استفادة مجدد» از اسکان موقت، تلاش برای «حفظ هویت فرهنگی»، و در تعدادی از نمونه‌‌ها «عدم انتقال سکونت» بروز کرده است.

https://bagh-sj.com/article_170936_1b92e966fe0ba067f5befe1702d846b8.pdf