پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352214720250823Artificial Intelligence and Architecture
A Comparative Study of Human-Centered and Machine-Centered Designهوش مصنوعی و معماری بررسی تطبیقی طراحی انسانمحور و ماشینمحور51822278310.22034/bagh.2025.501863.5749FAعباسصداقتیگروه معماری، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.0000-0003-0082-0490Journal Article20250124Problem statement: Although artificial intelligence (AI) offers unprecedented speed and precision in architectural workflows, fundamental questions remain regarding the role of human creativity and the capacity of AI-generated designs to preserve authenticity and cultural identity.<br />Research objective: This study conducts a comparative investigation of the aesthetic qualities inherent in human‐centered versus machine‐centered architectural design.<br />Research method: Framed as an applied, descriptive-analytical inquiry, the research selected four winning proposals from an Iranian school architecture competition and generated analogous schemes using AI platforms. These eight designs were evaluated by a panel of university faculty, consulting engineers, and both architecture and non-architecture students. Each participant assessed all proposals across five criteria: creativity, harmony, authenticity, attractiveness, and general Concept.<br />Conclusion: Results reveal that human‐generated designs significantly outperform AI‐produced schemes on authenticity, while AI designs exhibit a slight advantage in harmony. In terms of visual attractiveness, faculty and consulting engineers favored human designs, whereas non-architecture students showed a marked preference for AI proposals. Overall, the architectural community predominantly judged human‐crafted works superior, though the high standard deviations in ratings underscore the subjective nature of aesthetic judgments and the diversity of individual preferences.<br />The study underscores the indispensable value of human creativity in architecture and positions AI as a complementary tool for enhancing the design process, rather than as a wholesale substitute for human designers.بیان مسئله: با وجود قابلیتهای هوش مصنوعی در تسریع و بهبود فرایندهای معماری، پرسشهایی اساسی دربارۀ جایگاه خلاقیت انسانی و توانایی حفظ اصالت و هویت فرهنگی در طراحیهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی مطرح است.<br />هدف پژوهش: هدف از این پژوهش بررسی تطبیقی زیباییشناسی طراحی معماری انسانمحور و ماشینمحور است.<br />روش پژوهش: این تحقیق براساس هدف، یک تحقیق کاربردی است. و از نظر ماهیت و روش در شمار تحقیقات توصیفی -تحلیلی محسوب میشود. در این مطالعه، چهار طرح منتخب از مسابقات مدرسۀ معماری ایرانی انتخاب و با استفاده از هوش مصنوعی طرحهای مشابهی تولید شد. نمونهها توسط اساتید، مشاوران و دانشجویان معماری و غیرمعماری براساس پنج مؤلفۀ خلاقیت، هماهنگی، اصالت، جذابیت و کلیت ارزیابی شدند.<br />نتیجهگیری: نتایج نشان داد که در مؤلفۀ اصالت، طراحیهای انسانی بهطور قابلتوجهی برتر ارزیابی شدند، اما در مؤلفۀ هماهنگی، طراحیهای هوش مصنوعی برتری اندکی داشتند. همچنین، جذابیت طراحیهای انسانی بیشتر مورد تأیید اساتید و مشاوران قرار گرفت، در حالی که دانشجویان غیرمعماری تمایل بیشتری به طراحیهای هوش مصنوعی نشان دادند. بهطور کلی، جامعۀ معماران، طراحیهای انسانی را برتر دانستند اما انحراف معیار در ارزیابیها به ذهنی بودن قضاوتها و تنوع ترجیحات زیباییشناختی اشاره دارد. این پژوهش بر اهمیت حفظ خلاقیت انسانی در معماری تأکید داشته و هوش مصنوعی را ابزاری مکمل برای بهبود فرایندهای طراحی میداند، نه جایگزینی کامل برای طراحان انسانی.https://bagh-sj.com/article_222783_612ccac2724bb64ddcdd0442309650c9.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352214720250823Identifying Tectonic Components in the Architecture of Rural Houses in the Eastern Region of Gīlānشناسایی مؤلفههای تکتونیک در معماری خانههای روستایی جلگۀ شرقی گیلان193422451310.22034/bagh.2025.503387.5755FAجوادمرتضویگروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.0000-0003-2300-9182مریمارمغانگروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.0000-0002-0032-3008جمال الدینسهیلیگروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.0000-0002-2645-8912Journal Article20250202Problem statement: Tectonics in architecture contributes to maintaining a stable balance between natural capacities (e.g. topography, soil, hazards) and cultural-climatic requirements (e.g.vernacular materials, structural structures, and artistic expression). However, the accelerated development of urbanization and climate change in the eastern region of Gīlān have upset this long-term balance and caused two fundamental challenges: 1) Substitution of ecosystem-incompatible construction materials; 2) annihilation of architectural identity rooted in culture and climate. These challenges not only threaten structural sustainability but also accelerate the disconnection from traditional knowledge of human-nature symbiosis. Therefore, identifying the tectonic components that affect climatic adaptability and cultural authenticity is an essential step to reestablish this balance and protect the architectural heritage of the region.<br />Research objective: This research attempts to identify the tectonic components influencing the architecture of rural houses in eastern Gīlān and to examine how their interactions preserve the identity of local architecture. This study seeks to answer these questions: What are the tectonic components affecting the rural architecture of the eastern Gīlān region? What are the spatial relationships of the buildings to each other? And what materials are used in the rural space of this region?<br />Research method: The research is descriptive-analytical employing field data and literature review to analyze the buildings.<br />Conclusion: The research results show that physical and semantic components play a synergistic role in the architectural tectonics of houses in the eastern region of Gīlān. In terms of physical components, the extensive use of local materials such as wood, kahgel (a mixture of mud and straw), and stone has created structures that withstand moisture and climate change, which ensures both environmental sustainability and economic benefits. Architectural forms, including sloping roofs, insulated walls, and open spaces of verandas, have been designed to optimize environmental conditions facilitating natural ventilation, creating spatial harmony, and maintaining continuity with nature. Increasing efficiency in terms of semantic components, architectural forms, and details act as cultural and social symbols and strengthen local identity. بیان مسئله: تکتونیک در معماری، تعادلی پایدار میان ظرفیتهای طبیعی (توپوگرافی، خاک، مخاطرات) و الزامات فرهنگی-اقلیمی (مصالح بومی، ساختارهای سازهای و بیان هنری) ایجاد میکند. با این حال، توسعۀ شتابان شهرنشینی و تغییرات اقلیمی در شرق گیلان، این تعادل دیرینه را برهم زده و دو چالش اساسی پدید آورده است: 1) جایگزینی مصالح ناسازگار با اکوسیستم، 2) فرسایش هویت معماریِ ریشهدار در فرهنگ و اقلیم. این چالش ها نهتنها پایداری سازهها را تهدید میکند، بلکه گسست از دانش سنتیِ همزیستی انسان با طبیعت را تسریع میبخشد. ازاینرو، شناسایی مؤلفههای تکتونیکِ اثرگذار بر انطباقپذیری اقلیمی و اصالت فرهنگی، گامی ضروری برای بازیابی این تعادل و حفاظت از میراث معماری منطقه است.<br />هدف پژوهش: این پژوهش با هدف، شناسایی مؤلفههای تکتونیک اثرگذار بر معماری خانههای روستایی شرق گیلان و بررسی تعأمل آنها در حفظ هویت معماری بومی صورت گرفته است و به دنبال پاسخ به این سؤالات است که مؤلفههای اثر گذار تکتونیک در معماری روستایی جلگۀ شرق گیلان کداماند؟ ارتباط فضایی بناها با یکدیگر چگونه است؟ و مصالح به کار رفته در فضای روستایی این منطقه چیست؟<br />روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از دادههای میدانی و مطالعات کتابخانهای به تجزیه و تحلیل بناها پرداخته شده است.<br />نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان میدهد که مؤلفههای کالبدی و معنایی بهصورت همافزا در تکتونیک معماری خانههای شرق گیلان نقش ایفا میکنند. در مؤلفۀ کالبدی، استفادۀ گسترده از مصالح بومی مانند چوب، کاهگل و سنگ، ساختارهایی مقاوم در برابر رطوبت و تغییرات اقلیمی ایجاد کرده است. که هم پایداری زیستمحیطی و هم مزایای اقتصادی را تضمین میکند. فرمهای معماری از جمله سقفهای شیبدار، دیوارهای عایق و فضاهای باز ایوانها، با هدف بهینهسازی شرایط محیطی، تسهیل تهویۀ طبیعی، ایجاد هماهنگی فضایی، حفظ پیوستگی با طبیعت و افزایش کارایی طراحی شدهاند. از سوی دیگر، در مؤلفۀ معنایی، فرمها و جزئیات معماری بهعنوان نمادهای فرهنگی و اجتماعی عمل کرده و هویت محلی را تقویت میکنند.https://bagh-sj.com/article_224513_5a251c63e3d0c8a08eea2497b932b14d.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352214720250823A Systematic Review of Shading Systems Across Diverse Climates
A Multi-Criteria Framework for Optimizing Energy Performance and User Comfortمرور نظاممند سامانههای سایهانداز در اقلیمهای گوناگون چارچوبی چندمعیاره برای بهینهسازی انرژی و آسایش کاربران355022515310.22034/bagh.2025.516023.5793FAپرستوترک زاده ماهانیگروه معماری، واحد بم، دانشگاه آزاد اسلامی، بم، ایران.منصورنیکپورگروه معماری، واحد بم، دانشگاه آزاد اسلامی، بم، ایران.0000-0001-7305-1704محسنقاسمیگروه معماری، واحد بم، دانشگاه آزاد اسلامی، بم، ایران.Journal Article20250414Problem statement: In many warm, humid, and even temperate climates, managing solar radiation has become an increasingly complex challenge. This is largely due to the fact that most existing shading systems are predominantly designed with a singular focus on reducing energy consumption, often overlooking critical dimensions such as visual comfort, architectural integration, and occupant behavior. Consequently, shading strategies that fail to adopt a multi-dimensional approach frequently yield suboptimal performance and encounter limited acceptance in real-world applications.<br />Research objective: This study addresses the aforementioned gap by conducting a systematic review of 70 selected scholarly works. The aim is twofold: to establish a comprehensive classification of shading systems based on climatic context, technological characteristics, building typology, and user-centric considerations; and to propose an integrated decision-making framework for the optimal selection and design of shading strategies tailored to varied climatic scenarios.<br />Research method: The research adopts a systematic review methodology, underpinned by qualitative content analysis. High-impact publications from 2004 to 2024 were curated from authoritative academic databases. These studies were critically assessed based on shading typologies, methodological approaches, performance metrics, and climate contexts. A comparative analysis was then employed to synthesize a multi-criteria framework that integrates energy simulations, parametric optimization, user-centered evaluation, and field calibration techniques.<br />Conclusion: and Conclusion: The findings reveal that successful shading interventions are those that balance thermal load reduction, adequate daylight provision, user satisfaction, and environmental considerations. The proposed framework emphasizes iterative feedback loops across design, implementation, and post-occupancy evaluation phases. This dynamic, climate-responsive model offers a robust tool for advancing sustainable, human-centered architectural practices.بیان مسئله: در بسیاری از اقلیمهای گرم، مرطوب و حتی معتدل، سازوکار کنترل تابش خورشیدی به معضلی پیچیده تبدیل شده است؛ زیرا سامانههای سایهانداز موجود اغلب صرفاً بر کاهش مصرف انرژی تمرکز دارند و دیگر ابعاد مانند آسایش بصری، انسجام معماری و رفتار کاربران نادیده گرفته میشوند. در نتیجه، اجرای راهکارهای سایهاندازی فاقد نگاه چندمعیاره، گاه به خروجیهایی ناکارآمد و عدم مقبولیت در محیطهای واقعی منجر میشود.<br />هدف پژوهش: این مقاله با هدف پر کردن خلأ مذکور، به مرور نظاممند ۷۰ مطالعۀ منتخب میپردازد تا ضمن تبیین طبقهبندی جامع سامانههای سایهانداز برپایۀ اقلیم، فناوری، نوع بنا و ملاحظات کاربرمحور، چارچوبی یکپارچه برای انتخاب و طراحی بهینۀ این سامانهها در شرایط متنوع اقلیمی ارائه دهد.<br />روش پژوهش: رویکرد پژوهش برپایۀ دستورالعملهای مرور نظاممند و تحلیل محتوای کیفی بنا شده است. در مرحلۀ گردآوری، مقالات معتبر بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۴ از پایگاههای علمی گزینش و از نظر نوع سایهانداز، روششناسی، شاخصهای عملکردی و بافت اقلیمی بررسی شدند. سپس برمبنای تحلیل تطبیقی، یک چارچوب چندمعیاره تدوین شد که شبیهسازیهای انرژی، بهینهسازی پارامتریک، ارزیابی کاربرمحور و کالیبراسیون میدانی را ادغام میکند.<br />نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که راهکارهای موفق سایهاندازی، عموماً آنهایی هستند که میان کاهش بار حرارتی، تأمین روشنایی مطلوب، رضایت کاربران و ملاحظات زیستمحیطی تعادل ایجاد میکنند. چارچوب پیشنهادی، با درنظرگرفتن چرخههای بازخوردی طراحی، اجرا و ارزیابی، پاسخی پویا به تغییرات اقلیمی و نیازهای کاربران ارائه میدهد و میتواند در ارتقای معماری پایدار و انسانمحور مؤثر واقع شود.https://bagh-sj.com/article_225153_a9f931f3f6a59b72151e763674bf63cc.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352214720250823Architectural Proving Ground: A Novel Approach to the Visual Re-Creation of Hidden Spaces in Historic Cities
(Case Study: Religious Buildings in Rasht, Iran)آزمونگاه معماری؛ رویکردی نوین در بازآفرینی تصویری مکانهای ناپیدا در شهرهای کهن (مطالعۀ موردی: بناهای مذهبی شهر رشت)516622451010.22034/bagh.2025.486484.5697FAمصطفیبلورچیگروه معماری، دانشکدۀ معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.0000-0003-1152-8313Journal Article20241101Problem statement: Contemporary cities require a stronger sense of identity and place, particularly concerning their historic sites. In this context, the recovery of hidden spaces is of paramount importance. This study defines “hidden spaces” as historically significant buildings that no longer have a physical presence or visible trace.<br />Research objective: This study aims to introduce a new type of oral history through field studies one that is not only auditory but also visual. It presents an innovative approach that relies heavily on the interaction between the witness (interviewee) and the field researcher (interviewer). This method involves physical and mental movement through space and time, recognizing building plans, the development of forms, and architectural details of historical structures. This process is referred to in this study as the “Architectural Proving Ground.”<br />Research method: The research is applied in purpose and descriptive-analytical, conducted through qualitative methods. Sampling was conducted in stages, combining convenience, snowball, and purposive sampling techniques. The study’s statistical population, in its physical-spatial aspect, includes religious buildings in Rasht from the Safavid era to the end of the Pahlavi II period. In terms of human resources, the study draws upon local witnesses and elders who were involved in or have observed events related to these buildings.<br />Conclusion: The analysis reveals that within the conditions of the Architectural Proving Ground, the lived experiences of the witnesses—guided by the researcher—through methodical steps involving hypothesis presentation and testing, lead to the spatial anchoring of the witnesses’ memories. This, in turn, brings meaning to these places and uncovers patterns of architectural transformation and development across historical periods. The study thus offers a scientific framework that demonstrates how the Architectural Proving Ground can facilitate the visual re-creation of hidden spaces and help identify the lost spatial structures associated with them (such as memories and related events) in historic cities.بیان مسئله: شهرهای معاصر نیازمند هویتمندی و هویتیابی مکانهای تاریخیشان هستند و در این راستا بازیابی مکانهای ناپیدا حائز اهمیت است، مقصود از مکانهای ناپیدا در این پژوهش، بناهای واجد ارزش تاریخیاند که اکنون نمودِ کالبدی یا وجود ندارند.<br />هدف پژوهش: هدف پژوهش ارائۀ گونهای متفاوت از تاریخ شفاهی ذیل مطالعات میدانی است که نهتنها شنیداری، بلکه واجد جنبههای دیداری است، رویکردی نوین که وابستگی بسیار به کنش و واکنشِ شاهد (مصاحبهشونده) و میدانپژوه (مصاحبهکننده) دارد؛ و حرکت فیزیکی/ ذهنی در فضا-زمان، بازشناسی پلان یا روندِ توسعۀ فرم ساختمانها، و عناصر و جزئیات بناهای کهن را نشانه میگیرد، که پژوهش حاضر آن را «آزمونگاه معماری» مینامد. <br />روش پژوهش: پژوهش حاضر کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی است و به روش کیفی صورت گرفته، و نمونهگیری بهصورت مرحله به مرحله با ترکیب سه شیوۀ آسان، گلوله برفی و هدفمند انجام شده است. جامعۀ آماری این پژوهش از بُعد کالبدی- فضایی، ابنیۀ مذهبیِ شهر رشت از دورۀ صفویه تا پهلوی دوم است؛ و از بُعد نیروی انسانی، شاهدان محلی و سالخوردگانی هستند که عامل اجرا و یا شاهد رویدادهای مرتبط با این بناها بودهاند.<br />نتیجهگیری: تحلیل یافتههای پژوهش نشان میدهد که در شرایط آزمونگاه معماری، تجربیات زیستشدۀ شاهدان با هدایت میدانپژوه، در گامهایی روشمند با ارائه و آزمون فرضیههایی، از طریق مکانمند شدن فضای ذهنی شاهدان و معنادار شدن این مکانها، منجر به انکشاف روند تغییرات و توسعۀ بناهای کهن در ادوار تاریخی در محدودۀ پژوهش شده، و چارچوبی علمی را عرضه داشته که چگونگی کارکرد آزمونگاه معماری برای رهیافت به بازآفرینیِ تصویری مکانهای ناپیدا و شناسایی فضاهای گمشدهی در برگیرندۀ این مکانها (مانند: خاطرات شاهدان و رویدادهای مرتبط با انها) در شهرهای کهن را نشان میدهد.https://bagh-sj.com/article_224510_716c453d5e5ee94ed52d75e524794229.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352214720250823The Role of Bio-Aesthetic Components in Predicting the Perceptions of Residential Environment Quality
(Case Study: Selected Neighborhoods in Sanandaj City)نقش مؤلفههای زیباییشناسی زیستی در پیشبینی ادراک از کیفیت محیط مسکونی (موردپژوهی: محلات منتخب شهر سنندج)678022451110.22034/bagh.2025.518868.5799FAپرویزاصلانیگروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0009-0008-8720-866Xفرححبیبگروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0001-8052-6229آزادهشاهچراغیگروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0003-1947-2772Journal Article20250427Problem statement: With growing concerns over the quality of residential environments, scholarly efforts have increasingly focused on identifying the factors that shape residents’ perceptions of their surroundings. Within this context, the concept of bioaesthetics has gained prominence as a critical dimension influencing environmental perception.<br />Research objective: This study aims to investigate the extent to which bio-aesthetic components can predict residents’ perceptions of residential environment quality.<br />Research method: Employing an applied purpose, this cross-sectional study utilized a descriptive-correlational approach. The target population consisted of adult residents in the Khosrowabad, Agheh Zaman, Qatarchian, and Sartapuleh neighborhoods of Sanandaj. A total of 250 questionnaires were distributed using convenience sampling, from which 214 valid responses were collected. Data were gathered through two researcher-developed instruments: a 49-item scale measuring four dimensions of bioaesthetics perceptual, cognitive, social, and biological and a four-item scale assessing perceived residential environment quality. Content validity was established through expert evaluation, and internal consistency was confirmed via Cronbach’s alpha. Data analysis included Pearson correlation coefficients and simultaneous multiple regression.<br />Conclusion: All four bio-aesthetic components showed significant positive correlations with perceived residential environment quality. The combined model of bio-aesthetic factors significantly predicted 33% of the variance in residential environment quality (R² = 0.33, p < 0.001). Among the components, perceptual, biological, and social aesthetics emerged as significant individual predictors, whereas the cognitive component did not independently predict environmental perception These findings highlight the pivotal role of bio-aesthetic design especially perceptual and biological dimensions in fostering higher-quality residential environments. Integrating bio-aesthetic principles into environmental design can enhance both resident satisfaction and overall quality of life.بیان مسئله: افزایش نگرانیها دربارۀ کیفیت محیطهای مسکونی در سالهای اخیر، توجه پژوهشگران را به شناسایی عوامل مؤثر بر ادراک ساکنان از محیط معطوف کرده است. در این راستا، زیباییشناسی زیستی بهعنوان یکی از ابعاد کلیدی مطرح شده است.<br />هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مؤلفههای زیباییشناسی زیستی در پیشبینی ادراک از کیفیت محیط مسکونی انجام شده است.<br />روش پژوهش: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ زمانی مقطعی و از نظر روش توصیفی - همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیه ساکنان محلات خسروآباد، آغهزمان، قطارچیان و سرتپوله در شهر سنندج بود. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، 250 پرسشنامه توزیع شد که از این تعداد، 214 پرسشنامه بهصورت کامل و صحیح بازگردانده شد. ابزار گردآوری دادهها دو پرسشنامه محقق ساخته بود. برای سنجش مؤلفههای زیباییشناسی زیستی، از پرسشنامهای مشتمل بر 49 آیتم و چهار مؤلفۀ زیباییشناسی ادراکی، شناختی، اجتماعی و بیولوژیکی استفاده شد. همچنین برای سنجش ادراک از کیفیت محیط مسکونی از پرسشنامهای مشتمل بر چهار آیتم استفاده شد. روایی پرسشنامهها با استناد به نظر متخصصان و همچنین پایایی پرسشنامهها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. شایان ذکر است. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد.<br />نتیجهگیری: یافتههای پژوهش نشان داد: رابطۀ میان مؤلفۀ زیباییشناسی ادراکی، شناختی، اجتماعی و بیولوژیکی باکیفیت محیط مسکونی مثبت و معنادار بود. همچنین ترکیب مؤلفههای زیباییشناسی زیستی پیشبینیکنندۀ معنادار کیفیت محیط مسکونی بودند (0/001> p؛ 33/ r2). تأمل در ضرایب رگرسیونی نشان داد که سه مؤلفۀ زیباییشناسی ادراکی، بیولوژیکی و شناختی بهتنهایی نیز پیشبینیکنندۀ معنادار کیفیت محیط هستند؛ اما تاثیر مؤلفههای زیباییشناسی شناختی بهتنهایی معنادار نبود. نتایج این پژوهش نشان میدهد که طراحی محیطهای مسکونی براساس اصول زیباییشناسی زیستی، بهویژه با تمرکز بر مؤلفههای ادراکی و بیولوژیکی، میتواند نقش مهمی در بهبود کیفیت سکونتی ایفا نماید.https://bagh-sj.com/article_224511_3f0cc15ece40300f949f9d21230f58b2.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352214720250823Thematic Analysis of Mehdi Ghadyanloo’s Murals from a Sociological Approach (Reflective and Shaping);
A case study of murals at the World Economic Forum in Davos, Dewey Square in Boston, and the Shoreditch area in Londonتحلیل مضامین نقاشیهای دیواری مهدی قدیانلو با رویکرد (بازتاب و شکلدهی) مطالعۀموردی: نقاشیهای دیواری اجلاس داووس، میدان دیووی بوستون، شوردیج لندن819022589210.22034/bagh.2025.520584.5810FAعلی اکبرامامی صاحبیگروه نقاشی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.0009-0005-1622-8530محمدرضاحسنیگروه نقاشی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.0000-0002-4319-1412Journal Article20250502Problem statement: The present study was an attempt to investigate Mehdi Ghadyanloo’s murals in public spaces such as the World Economic Forum in Davos, Dewey Square in Boston, and the Shoreditch area in London. Ghadyanlo’s works deal with contemporary social issues and global concerns, utilizing symbolic elements including children, balloons, and apertures of light. Through a surrealistic mode of expression, these elements prompt the viewer to engage in contemplative reflection. The primary research questions are: Which social issues influence the thematic content of Ghadyanlo’s murals? What motivates the artist’s use of symbolic elements and a surrealistic style? <br />Research objective: This study aims to investigate the significance of the artist’s connection to society, his responsiveness to social life, and his efforts to effect change with the goal of improving urban life reflected in his works.<br />Research method: The research employs a descriptive-analytical approach, utilizing library, survey, and fieldwork resources. Data collection instruments include note-taking and interviews.<br />Conclusion: Mehdi Ghadyanloo’s artworks, viewed through the dual lenses of “Reflective” and “Shaping” approaches, simultaneously mirror social crises and vulnerabilities while inspiring hope and transformation. By employing visual symbols such as children, crows, balloons, and the sky, he constructs a multilayered representation of both the real and Idealized world. As a conscious artist, Ghadyanloo leverages mural painting as an artistic medium to foster new perspectives regarding the contemporary condition and future trajectory of society.بیان مسئله: این پژوهش به بررسی نقاشیهای دیواری مهدی قدیانلو در فضاهای عمومی نظیر اجلاس داووس، میدان دیووی بوستون و منطقۀ شوردیج لندن میپردازد. آثار وی با پرداختن به مسائل جامعۀ معاصر و دغدغههای جهانی، از عناصر نمادینی همچون: کودکان، بادکنکها و روزنههای نور بهره میبرد که با بیانی فراواقعگرایانه، مخاطب را به تأمل وادار میکند. سؤالات اصلی پژوهش عبارتاند از: مضامین نقاشیهای دیواری قدیانلو از کدام معضلات اجتماعی تأثیر میپذیرند؟ انگیزۀ هنرمند از بهکارگیری عناصر نمادین و استفاده از سبک فراواقعگرایی چیست؟<br />هدف پژوهش: اهمیت ارتباط هنرمند با جامعه و تأثیرپذیری او از زندگی اجتماعی و تلاش برای تأثیرگذاری با هدف بهبود زیست شهری در آثار این هنرمند از اهداف این پژوهش است.<br />روش پژوهش: پژوهش بهصورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای، پیمایشی و میدانی انجام شدهاست. ابزار گردآوری اطلاعات نیز شامل فیشبرداری و مصاحبه است.<br />نتیجهگیری: آثار مهدی قدیانلو براساس دو رویکرد «بازتاب» و «شکلدهی»، هم بازتابدهندۀ بحرآنها و آسیبهای اجتماعی و هم الهامبخش امید و تغییر هستند. او با استفاده از نمادهای بصری مانند کودک، کلاغ، بادکنک و آسمان، تصویری چندلایه از واقعیت و آرمان ارائه میدهد و بهعنوان هنرمندی آگاه برای ایجاد نگرش تازه نسبت به اکنون و آینده جامعه از هنر با زبان نقاشی دیواری بهره میگیرد.https://bagh-sj.com/article_225892_abeb45283a4cf0ec8329224861088594.pdf