باغ نظر

ارزیابی پایداری طرح توسعۀ دانشگاه تهران با ملاحظۀ معیارهای سیستم رتبه‌بندی LEED-ND

https://doi.org/10.22034/bagh.2024.466285.5651
دوره 21، شماره 140
بهمن 1403
صفحه 79-88
باغ نظر

نوع مقاله : مقالۀ پژوهشی

نویسندگان

احسان احمدی 1
زهرا زمانی 2
زینب کافی زاده درختنجانی 3

1 استادیار، گروه معماری منظر ، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.

2 استادیار، گروه فناوری معماری، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.

3 کارشناس ‌ارشد معماری و انرژی، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.

چکیده
بیان مسئله: مسئلۀ پایداری در طراحی و توسعۀ مجموعه‌های دانشگاهی تبدیل به یکی از مسائل مورد توجه شده است. امروزه دانشگاه‌ها به‌دنبال طرح و برنامه‌هایی هستند که هم به‌لحاظ زیست‌محیطی و فیزیکی در زمرۀ طرح‌های سبز باشند و هم از جهت برنامه‌های بلندمدت اجتماعی در راستای پایداری گام بردارند. طرح توسعۀ دانشگاه تهران طی سال‌های اخیر با تغییرات و چالش‌های متفاوت مواجه شده و نظرات موافق و مخالف بسیاری را در زمینۀ مسائل پایداری خصوصاً پایداری اجتماعی به همراه داشته است. لذا بررسی و ارزیابی پایداری این طرح از وجوه مختلف توسط یک سیستم ارزیابی پایداری متناسب با شرایط طرح و محدودۀ آن حائز اهمیت است.
هدف پژوهش: این پژوهش به بررسی و ارزیابی مؤلفه‌های پایداری به‌ویژه پایداری اجتماعی در طرح توسعۀ دانشگاه تهران می‌پردازد.
روش پژوهش: به‌منظور بررسی پایداری در طرح توسعه از سیستم رتبه‌بندی LEED-ND استفاده شد. همچنین برای بررسی مؤلفه‌های مختلف این سیستم رتبه‌بندی، اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و برداشت‌های محلی جمع و طی چند دورۀ کارگاه درس طراحی شهری و انرژی در دانشگاه تهران و سپس مجدداً توسط گروه نویسندگان با استفاده از ضوابط مشخص‌شده در LEED-ND امتیازدهی و ارزیابی شد. نهایتاً یافته‌های بخش‌ها و مؤلفه‌های مختلف کسب‌شده از LEED-ND مطابق با نیازها و اولویت‌های محدودۀ طرح و در مقایسه با پروژه‌های موفق دیگر در این زمینه مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
نتیجه‌گیری: طرح توسعۀ دانشگاه تهران در برخی مؤلفه‌ها همانند مؤلفه‌های مرتبط با مکان و دسترسی‌ها موفق عمل کرده و برخی مؤلفه‌ها همانند مؤلفه‌های اجتماعی و زیست‌محیطی را مورد بی‌توجهی قرار داده است. همچنین به‌طور کلی این طرح نتواسته است حداقل امتیاز لازم جهت دریافت گواهینامۀ  LEED-ND را به دست آورد.

کلیدواژه‌ها

سیستم رتبه‌بندی LEED-ND
طراحی شهری پایدار
پایداری اجتماعی
طرح توسعۀ دانشگاه تهران

عنوان مقاله English

A Sustainability Evaluation of the University of Tehran’s Central Campus Development Plan Based on LEED-ND Rating System Criteria

نویسندگان English

Ehsan Ahmadi 1
Zahra Zamani 2
Zeinab Kafizadeh Derakhtanjani 3
1 Assistant Professor, Department of Landscape Architecture, Faculty of Architecture, College of Fine Arts, University of Tehran, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Architectural Technology, Faculty of Architecture, College of Fine Arts, University of Tehran, Iran.
3 Master in Architecture and Energy, Faculty of Architecture, College of Fine Arts, University of Tehran, Iran.
چکیده English

Problem statement: Sustainability in the design and development of university campuses has become a significant and prominent issue. Today, universities seek development plans that not only meet the environmental and physical standards of green projects but also align with the long-term social sustainability agenda. The development plan of the University of Tehran’s central campus has faced various changes and challenges in recent years, eliciting both supportive and critical opinions regarding sustainability issues, particularly social sustainability. Therefore, a systematic evaluation of the sustainability of this plan from multiple perspectives using a sustainability rating system appropriate to the plan’s conditions and scope is essential.
Research objective: This study examines the components of sustainability, especially social sustainability, in the University of Tehran’s central campus development plan.
Research method: To evaluate sustainability in this development plan, the LEED-ND rating system was applied. Additionally, necessary data for evaluating different components of this rating system was collected through library research and on-site local surveys. The data were then rated and evaluated through several urban design workshop sessions at the University of Tehran and subsequently by the authors using the specified criteria in LEED-ND. The findings from the various sections and components obtained from LEED-ND were discussed and analyzed in accordance with the needs and priorities of the project area, comparing them with other successful projects in this field.
Conclusion: The University of Tehran’s central campus development plan has succeeded in certain components, such as those related to location and accessibility, while neglecting others, particularly social and environmental components. Overall, this plan has failed to achieve the minimum required points to obtain LEED-ND certification.

کلیدواژه‌ها English

  • LEED-ND rating system
  • Sustainable urban design
  • Social sustainability
  • University of Tehran’s campus development plan
مهندسین مشاور صفامنش و همکاران. (1394). خلاصۀ گزارش طرح ساماندهی دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران. مهندسین مشاور صفامنش و همکاران.
میرزاده، سید حسین. (1400). آخرین میخ بر تابوت طرح توسعۀ دانشگاه تهران. روزنامه اعتماد. بازیابی‌شده در https://encr.pw/SIuGl
Arabi, S., Golabchi, M., & Darapour, M. (2020). A Qualitative Approach Towards the Implementation of Urban Sustainability in Tehran. Space Ontology International Journal, 9(1), 6-8. https://journals.iau.ir/article_673423.html
Bahale, S., & Schuetze, T. (2023). Comparative Analysis of Neighborhood Sustainability Assessment Systems from the USA (LEED–ND), Germany (DGNB–UD), and India (GRIHA–LD). Land, 12(5), 1002. https://doi.org/10.3390/land12051002
Carmona, M., Heath, T., Oc, T., Tiesdell, S., & Carmona, M. (2003). Public Places - Urban Spaces. eBook. https://doi.org/10.4324/9780203362354
Darabi, N., Masoud, M., & Seyed Mehdi Abtahi. (2022). Measuring the sustainability of neighborhood by applying LEED-ND model In order to reduce energy consumption. Journal of Sustainable Urban Development, 3(6), 1-17. https://doi.org/10.22034/usd.2022.696822
Elkington, J. (1994). Towards the sustainable corporation: Win-win-win business strategies for sustainable development. California Management Review, 36(2), 90-100. https://doi.org/10.2307/41165746
Ewing, R., & Cervero, R. (2010). Travel and the Built Environment. Journal of the American Planning Association, 76(3), 265-294. https://doi.org/10.1080/01944361003766766
Fahy, F., & Ó Cinnéide, M. (2006). Community-based quality of life indicators for urban areas as derived in Galway City, Ireland. WIT Transactions on Ecology and the Environment, 93, 691-701. https://doi.org/10.2495/SC060661
Fische, M. J., & Amekudzi, A. (2011). Quality of life, sustainable civil infrastructure, and sustainable development: Strategically expanding choice. Journal of Urban Planning and Development, 137(1), 39-48. https://doi.org/10.1061/(ASCE)UP.1943-5444.0000039
Kaur, H., & Garg, P. (2019). Urban sustainability assessment tools: A review. Journal of Cleaner Production, 210, 146-158. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2018.10.291
Lin, G., Xin, Z., & Xiaoqi, H. (2024). Application of the Sustainable Sites Initiative Rating System in Urban Green Space Construction in China—The Case of Xuhui Runway Park. Land, 13(3), 309. https://doi.org/10.3390/land13030309
Martins, N., Amaral, L. P., & Gouveia, J. B. (2013). Quest for a sustainable university: A review. International Journal of Sustainability in Higher Education, 16(2), 155-172. https://doi.org/10.1108/IJSHE-02-2013-0017
Mori, K., & Christodoulou, A. (2012). Review of sustainability indices and indicators: Towards a new City Sustainability Index (CSI). Environmental Impact Assessment Review, 32(1), 94-106. https://doi.org/10.1016/j.eiar.2011.06.001
Munoz, P., & Cohen, B. (2016). The Making of the Urban Entrepreneur. California Management Review, 59(1), 71-91. https://doi.org/10.1177/0008125616683953
Pasian Khameri, R.. (2017). Leed-nd Usage Model for Measurement of Neighborhood Environmental Sustainability and Energy Planning in Neighborhood (Case Study: Eghtesad & Sar-Cheshme Neighborhoods of Gorgan). Haft Hesar J. Environ Stud., 5(20), 82-93. https://encr.pw/SIuGl
Ried, R. C. (2008). Using LEED as a Resource for Campus Sustainability Planning. U.S. Green Building Council [Report]. The USGBC/GBCI office. Retrieved from https://www.usgbc.org/resources/using-leed-resource-campus-sustainability-planning-white-paper
Sadeghpour, F., & Weshah, N. (2012). Measuring the sustainability of existing communities using LEED for neighbourhood development (LEED-ND) rating system. In ICSDC 2011: Integrating Sustainability Practices in the Construction Industry (pp. 611-619). American Society of Civil Engineers. https://doi.org/10.1061/41204(426)75
Sharifi, A., & Murayama, A. (2014). Neighborhood sustainability assessment in action: Cross-evaluation. Building and Environment, 72, 243-258. https://doi.org/10.1016/j.buildenv.2013.11.006
Talen, E., Allen, E., Bosse, A., Ahmann, J., Koschinsky, J., Wentz, E., & Anselin, L. (2013). LEED-ND as an urban metric. Landscape and Urban Planning, 119, 20-34. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2013.05.008
Volpatti, M., Mazzola, E., Bottero, M. C., & Bisello, A. (2023). The Role of Positive Energy Districts through the Lens of Urban Sustainability Protocols in the Case Studies of Salzburg and Tampere. Buildings, 14(1), 7. https://doi.org/10.3390/buildings14010007
Wang, R., Li, F., Hu, D., & Li, L. B. (2011). Understanding eco-complexity: Social-Economic-Natural Complex Ecosystem approach. Ecological Complexity, 8(1), 15-29. https://doi.org/10.1016/j.ecocom.2010.04.005
Winston, N. (2021). Sustainable community development: Integrating social and environmental sustainability for sustainable housing and communities. Sustainable Development, 30(1), 191-202. https://doi.org/10.1002/sd.2238

صفحه اصلی

ارسال مقاله

تماس با ما